Yıllardır konuşulan ama bir türlü tam anlamıyla hayata geçirilemeyen ‘Isparta’nın potansiyeli’ meselesine, ITSO Başkan Adayı Ünal Turgut yepyeni ve cesur bir pencereden bakıyor. Turgut’un vizyonu aslında hepimizin içinden geçen o basit ama güçlü temele dayanıyor: ‘Bizim olanı biz işleyelim, kazanan yine Isparta olsun.’ Şehrin ekonomik kaderini değiştirecek bu çıkış, hammaddeyi dışarıya yok pahasına satıp mamul maddeyi pahalıya alma devrinin kapanması gerektiğine işaret ediyor.
Özellikle Toroslar’ın bağrında yatan kalsiyum zenginliğini gündeme taşıyan Turgut, bu değerin sıradan bir hammadde gibi elden çıkarılmasına karşı çıkıyor. Düşünsenize, yanı başımızdaki bu madeni işleyip devasa bir gübre sanayisine dönüştürmek varken neden dışa bağımlı kalalım? Günlük 500 tonluk mütevazı bir başlangıcın bile kentin çehresini nasıl değiştirebileceğini, tarımdan sanayiye nasıl bir domino etkisi yaratacağını hayal etmek zor değil.
İşin sadece fabrika kurmakla bitmediğini bilen Turgut, kanayan yaramız olan ‘genç beyin göçüne’ de parmak basıyor. Üniversite şehri olmamıza rağmen pırıl pırıl mezunlarımızı burada tutamıyoruz çünkü onlara umut vaat eden bir ekosistem sunamıyoruz. Turgut’un çözüm önerisi net: Şehir içi ticareti canlandırarak entegre bir üretim zinciri kurmak. Biri kapıyı üretirken diğeri montajını yapacak, esnaf esnaftan alışveriş yapacak ve o para Isparta sınırları dışına çıkmadan şehrin kılcal damarlarında dolaşacak.
Özetle, Ünal Turgut’un Isparta için çizdiği rota, günü kurtarmaktan ziyade geleceği inşa etmeyi hedefliyor. Kamu, özel sektör ve üniversite üçgeninde şekillenecek bu yeni nesil ekonomik model; üreten, işleyen ve gençlerine sahip çıkan bir Isparta hayalinin aslında ne kadar ulaşılabilir olduğunu hepimize gösteriyor.
