Son yıllarda ciğerlerimizi yakan orman yangınlarını sadece küresel ısınmaya bağlamak, aslında madalyonun diğer yüzünü görmezden gelmektir. Isparta Süleyman Demirel Üniversitesi Yörük Kültürü Uygulama ve Araştırma Merkezi Müdürü Prof. Dr. Mustafa Genç’in ortaya koyduğu tespitler, kaybettiğimiz doğal dengenin ne kadar hayati olduğunu bir kez daha yüzümüze çarpıyor. Bizler, modernleşme sevdasıyla dağların asıl sahipleri olan Yörükleri ve o sarp kayalıkların yaramaz çocukları keçileri ormanlardan kopardık. Eskiden orman arazilerinde otlayan keçiler, ağaçların alt kısımlarını yiyerek doğal bir dip temizliği yapar, adeta yangınlara karşı biyolojik bir kalkan oluştururdu. Dahası, bıraktıkları gübrelerle toprağı beslerlerdi. Ancak yeni fidanlar zarar görmesin diye ormanların etrafı tellerle çevrilince, bu muazzam ekolojik döngü bıçak gibi kesildi. Sadece hayvanları değil, insanı da doğadan kopardık. Günde kilometrelerce yol yürüyen, dağları karış karış bilen Yörükler ve çobanlar, aslında o ormanların gönüllü bekçileriydi. Yabancı birini gördüklerinde sorgular, ufacık bir duman fark ettiklerinde anında müdahale ederlerdi. Köylerin boşalması ve geleneksel göçebe yaşam tarzının yok olmaya yüz tutmasıyla birlikte dağlar tamamen sahipsiz kaldı. İklim krizinin yıkıcı etkileri ve artan sıcaklıklar elbette yadsınamaz bir gerçek; fakat doğayı kendi haline bırakıp onu koruyan kadim insan-hayvan-doğa ilişkisini kopardığımızda, alevlerin önünde durabilecek hiçbir gücün kalmadığını acı bir şekilde tecrübe ediyoruz. Isparta ve çevresindeki bu kadim kültürü yaşatmak, sadece kültürel bir miras meselesi değil, aynı zamanda doğamızı korumanın en temel anahtarıdır.
